Een goede leermeester

Een goede leermeester

Als kind vreesde ik honden. Ik was er niet mee opgegroeid en ik vond ze tamelijk indrukwekkend. Bovendien, op een keer rende er een achter mij aan. Doodeng.

Zodra ik het ouderlijk huis verlaten had, nam ik zelf een hond in huis. Dit, om van de angst af te raken. Gelijk maar een Duitse herder en na de herder een Schotse collie. Vervolgens veertien jaren zonder huisdier, omdat ik als freelancer veel opdrachten had en vaak buitenshuis was. Maar in 2006 kwam witte herder Mozart in ons leven, die tot ons verdriet maar acht jaar werd. Ruby, ook een witte herdershond, behoort sinds 2015 tot onze familie.

Ik vind alle dieren leuk maar wat ervaring betreft kan ik alleen over de hond spreken. Het is een groot voordeel dat je daar iedere dag een paar keer een wandeling mee moet maken. Het is dan interessant om te zien hoe intensief ze snuffelen. Een hond haalt heel veel informatie uit geur. Zoiets als dat wij iemand zijn cv lezen en ook nog ’s weten wat hij die dag gedaan heeft.

Omdat ik thuis werk zijn Ruby en ik altijd in elkaars buurt en op elkaar ingespeeld. Naast ‘Emmy’ is er nog ‘Baas’. Een kwartier tot een half uur voordat hij thuiskomt, begint Ruby al met uitkijken naar Baas. Als ze buiten is, gaat ze vlakbij het hek liggen. En in huis gaat ze zo zitten dat ze hem ziet aankomen. Ben ik gespannen, dan heeft Ruby dat eerder door dan ikzelf. Ik zie haar, hijgend en moeilijk kijkend en denk ‘o, ik moet even een beetje dimmen, geloof ik’. Niets zo’n goede leermeester als een hond!

Mensen vragen wel eens: “Vind je dat nou niet erg, dat je niet kan gaan en staan waar je wil?” Ik antwoord dan dat zij ons dagelijks vreugde schenkt en dat we graag rekening met haar houden. We hebben onze vakanties zo ingericht dat ze zonder problemen mee kan en dat het ook leuk voor haar is. Als ik met andere hondenliefhebbers praat dan zijn we het altijd over dit eens: Een hond raakt je ergens in je ziel waar een mens niet bij kan komen. Een speciale plek. Ik weet niet hoe ze het doen, maar ze doen het.

Gepubliceerd in Vruchtbare Aarde, winternummer 2022.